173 . الكافى - به نقل از عيسى بن سرى ، ابو اليسع - : به امام صادق عليه السلام گفتم : مرا از اركان اسلام كه هيچ كس معاف از ندانستن آنها نيست ، آگاه كن ؛ اركانى كه هر كس در شناخت ذرّه‌اى از آنها كوتاهى كند ، دينش تباه مىشود و خداوند ، عمل او را نمىپذيرد ، و هر كس آنها را بشناسد و به آنها عمل كند ، دينش سامان مىگيرد و عملش پذيرفته مىشود و جهل نسبت به چيزهاى ديگر ، او را به تنگنا نمىاندازد . فرمود : « گواهى به يگانگى خداوند ، ايمان به رسالت الهى محمّد صلى الله عليه و آله و گردن نهادن به آنچه از نزد خدا آورده است و حقّ لازم در اموال ( زكات ) ، و ولايتى كه خداى عز و جل به آن فرمان داده است ، [ يعنى ] ولايت خاندان محمّد صلى الله عليه و آله » . به ايشان گفتم : آيا در بارهء ولايت [ در كتاب و سنّت ] چيزى هست و در آنها غير از آن چيز هم فضيلتى براى كسى هست كه به آن اخذ كند ؟ فرمود : « آرى ، خداى عز و جل فرموده است : « اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ! از خدا اطاعت كنيد و از پيامبر و اولى الأمرتان ( اختياردارانتان ) نيز اطاعت كنيد » ، و پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : " هر كس بميرد و امامش را نشناسد ، به مرگ جاهلى مرده است " . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله و [ پس از او ] على عليه السلام صاحب ولايت بودند . ديگران گفتند : معاويه ولايت داشت . پس از پيامبر و على ، حسن عليه السلام بود و پس از او ، حسين عليه السلام . ديگران گفتند : يزيد بن معاويه و حسين بن على عليه السلام ، و حال آن كه اين دو با هم برابر نيستند » . امام عليه السلام ساكت شد و سپس فرمود : « برايت بيفزايم ؟ » . حكم اعور به ايشان گفت : آرى ، فدايت شوم ! فرمود : « سپس امام على بن الحسين ( زين العابدين ) و پس از او امام باقر ، ابو جعفر محمّد بن على بود . شيعه پيش از باقر عليه السلام ، مناسك حج و حلال و حرامشان را نمىشناختند تا اين كه باقر عليه السلام راه را برايشان گشود [ و چشمانشان را باز كرد ] و مناسك حج و حلال و حرامشان را برايشان بيان كرد ، تا اين كه مردم نيازمند